bergamasco - owczarek z Bergamo

Bergamasco – czyli owczarek z Bergamo

Bergamasco, czyli owczarek z Bergamo. Jest to  jedna z ras psów, które należą do grupy psów pasterskich a także  zaganiających. Zaliczane są do sekcji psów pasterskich  czyli owczarskie. Włoska nazwa tej rasy  to Cane de Pastore Bergamasco, oznacza ona w dosłownym tłumaczeniu ” psa pasterza bergamskiego”. Zaliczane są one to typu wilgowatych. Bergamasco jest  to rasa psów, które były wykorzystywane do pilnowania stad zwierząt hodowlanych. Pierwotnie Bergamasco występował głównie w regionie Alp Włoskich, w szczególności  dolin rejonu Bergamo, tam też  hodowano głównie owce. W bardzo surowych warunkach górskich, na zasadzie odpowiedniego doboru, lecz  tylko użytkowego, uzyskano właśnie typ psa pasterskiego o średniej wielkości, który  pracuje  w porze dziennej  i nocnej, o bardzo wysokiej odporności oraz  wytrzymałości.

Jako pierwszy owczarek z Bergamo, który został w roku 1898 zarejestrowany w rodowodowej księdze Włoskiego Związku Kynologicznego. Bergamasco jest uznawany za silnego, odpornego oraz zwinnego  psa. Jego obfita szata,  powoduje z pewnością, że pies ten wydaje się o wiele potężniejszy, niż jest on w rzeczywistości. W miarę wzrostu psa , szata jego zaczyna formować się w dredy,  które nawet  u kilkuletniego psa mogą one osiągać znaczną długość. Dotyczy to jednak  głównie psów wystawowych, ponieważ  u psów pracujących sierść psa często zniszczeniu, tworząc tym samym poszarpane kołtuny. Włos u Bergamasco cechuje się tym, że jest on gruby, szeroki  i płaski, a jednocześnie nie ulega filcowaniu. Sierść ma różne odcienie szarości oraz koloru płowego.

Dopuszcza się, także kolor matowej czerni, który w promieniach słońca zaczyna  mieni się na rudo. Włos wraz z wiekiem ulega rozjaśnieniu, a w zależności od pory roku ulega także zmianie odcienia. Popularna jest bardzo maść marmurkowa, która z wiekiem zaczyna  zmieniać się w jasnopopielatą. Przy tej  maści tęczówka oka jest często częściowo albo  nawet całkowicie niebieska. Psy te są nieufne wobec obcych. Jednak  nie okazują one bezpodstawnej agresji. Są bardzo inteligentne, zaś as przyzwyczajone do dużej samodzielności, nie są  jednak całkowicie podporządkowane i posłuszne. W czasach współczesnych są one hodowane,  jako psy rodzinne i pilnujące domostw. Pies a raczej jego sierść wymaga od właściciela odpowiedniej pielęgnacji, pies ten nie linieje. Jeżeli pies nie jest hodowany z przeznaczeniem wystawowym zaleca się odpowiednie przycinanie sierści, co pozwala na zachowanie większej higieny u psa. W Polsce zaś rasa ta jest jeszcze słabo znana, również w rodzimych Włoszech w niektórych rejonach tego kraju wiedza na temat  tych psach jest bardzo znikoma.